Munurinn á lághraða rafknúnum ökutækjum og nýjum orkubifreiðum
Mesti munurinn liggur í innlendum stefnum og eigindlegum.
Nýjar orkubílar eru ökutæki sem eru kynnt af krafti af landinu, uppfylla innlenda nýja orkubifreiðastaðla (tvöfalt 100), hafa framleiðsluleyfi, framleiðsluréttindi og hafa verið tilkynnt af iðnaðarráðuneytinu og upplýsingatækni og hafa verið viðurkennd af ríkið. (Þ.mt hreinir rafknúnir, tengdir, langdrægir fólksbílar, atvinnubílar og sérstök ökutæki)
Strangt til tekið eru lághraða rafknúnir bílar allir skoðunarferðabílar framleiddir af framleiðendum sem hafa sérstök ökuskírteini. Strangt til tekið er hægt að nota þessar lághraða rafknúnu ökutæki aðeins á fallegar blettir og verksmiðjusvæði og ekki er hægt að aka þeim á veginum.
Annar munur:
1. Rafhlaða: Ný orkubílar nota litíum rafhlöður og lághraðabílar nota venjulega blýsýru. Flest nýju orkubifreiðarnar styðja hraðhleðslu. Ég hef aldrei séð bíl sem styður hraðhleðslu fyrir lághraða bíla.
2. Ferli: Ný orkubílar eru framleiddir í samræmi við framleiðsluferli bifreiða. Þótt lághraðabílar séu framleiddir í samræmi við bifreiðaferlið eru þeir langt á eftir bílum.
3. Hráefni og fylgihlutir: lághraðabílar eru líka verri en bílar, svo sem hliðarhurðir.
Í grundvallaratriðum nota flestir bílar, ný orkubílar og lághraða bílar stálplötur með þykkt 1,5 mm, en munurinn á efri mismunadiski fyrir bíla og lægri munur á lághraða bílum fara um borð.
4. Aflmótor og hleðsla: Flestir mótorar nýrra orkubifreiða nota samstillta mótora með segulmótorum og lághraða ökutæki nota almennt DC eða AC mótora.
Almennt geta lághraðabílar ekki fylgst með nýjum orkubifreiðum hvað varðar hönnun, framleiðsluferli, hráefnisöflun, yfirbyggingu, gæði aukabúnaðar, orkugeymslukerfi, rafkerfi o.s.frv.
