Þó flest lönd eigi í erfiðleikum með að ná markmiðum sínum um endurnýjanlega orku, eru önnur að fara framhjá þeim. Þökk sé bæði landafræði sinni og áhrifamikilli stefnu, er Svíþjóð ætlað að ná markmiðum sínum fyrir árið 2030 á aðeins mánuðum.
Árið 2012, árfyrir Parísarsamkomulagið, Noregur og Svíþjóð undirrituðu sameiginlegan samning um að auka framleiðslu raforku úr endurnýjanlegum orkugjöfum um 28,4 teravattstundir innan átta ára. Það tók aðeins nokkur ár fyrir Svíþjóð að átta sig á því að það var á undan áætlun og árið 2017 hækkaði það markmið sitt með það að markmiði aðbæta við 18 TWh til viðbótarárið 2030. Sjá, enn og aftur, Svíþjóð færist mun hraðar en búist var við og nú eru góðar líkur á því að það nái 2030 markmiðinu á aðeins mánuðum – jafnvel í lok ársins.
Svíþjóð eyðir um 150 teravattstundum- af rafmagni á ári, þar af um 16 frá vindorku. En á meðan landið framleiðir rúmlega 10% raforku sinnar úr vindi, hefur sú tala hækkað verulega á undanförnum árum, úr 5% árið 2012 og 2% árið 2010. Þessi aukning á vindorku er einn helsti drifkrafturinn sem knýr endurnýjanlega markmið Svíþjóðar áfram.
Samkvæmt World Economic Forum, ef hlutirnir halda áfram eins og til stóð, þarverður 3.681 hverflastarfandi í landinu um áramót. Túrbínurnar verða 7.506 MW að afkastagetu og áætluð ársframleiðsla upp á 19,8 TWh. Alls eru 15,2 TWh af endurnýjanlegri orku í framkvæmdum í dag og þar af eru 11,6 TWh vindorka, segir Markus Selin, sérfræðingur hjá sænsku orkustofnuninni. Þannig að mest af nýju orkunni sem kemur inn er vindorka.
En þetta er aðeins byrjunin á veginum fyrir Svíþjóð. Svíþjóð hefur nú þegar þver{1}}samning sem þarf að ná100% endurnýjanleg orkuframleiðsla árið 2040, og talan er nú þegar á sveimi um 57%. Landið hefur einnig sett sér markmið umnettó núlllosungróðurhúsalofttegunda fyrir árið 2045.
Það er ekki eins og restin af Evrópusambandinu standi sig sérstaklega illa. Samkvæmt Parísarsamkomulaginu hafa öll ríki ESB samþykkt að ná 20% endanlegri orkunotkun frá endurnýjanlegum orkugjöfum fyrir árið 2020. Flest löndin eru vel áætluð eða hafa þegarnáð þessu, en mjög fáir geta borið sig saman við frammistöðu Svía. Svo hvernig er þetta að gerast, af hverju gengur Svíþjóð svona vel?
Vissulega hjálpar landafræði landsins. Það er fjöll og rigning, sem gefur mikla möguleika fyrir vatnsafl. Svíar fjárfestu einnig mikið í kjarnorku og sóttu 35% af raforku sinni úr 10 kjarnakljúfum.
Sú staðreynd að landið búi við blómstrandi efnahag og virkt, umhverfismeðvitað land fer líka langt. En þegar öllu er á botninn hvolft hefði þetta næstum örugglega ekki verið mögulegt án heilbrigðra stjórnarhátta.
Svíar verða auðvitað enn að finna leið til að stjórna þessum vexti og tryggja að umskipti yfir í grænt kerfi gangi snurðulaust fyrir sig. Það er alls ekki auðvelt verkefni, eins ognágrannalandinuDanmörk hefurnýlega lært— En enn sem komið er lítur allt vel út.
(Heimild: https://www.zmescience.com/ecology/renewable-energy-ecology/sweden-renewable-target-31072018/)